سلام آقای مهربانم ... صدای شکستن قلبم را می شنوی ... اشک چشمم را می بینی ... آقای من بیقرارم ... بیقرار صحن طلایت... بیقرار پنجره فولادت... می شود دوباره چشمانم ضریح زیبایت را از صحن آزادی ببیند... می شود دوباره جرعه ای از آب سقاخانه به نیت شفای دل شکسته ام بنوشم ... آقای من به رسم ادب روبه حرمت صلوات خاصه ات را زمزمه می کنم ... اما در فضای حرمت عشق دیگری دارد زمزمه کردن ... آقا جان منتظرم ... منتظر گوشه ای از مشهد الرضا ... السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا

توکل چه کلمه ی زیبائیست " تو" و "کل" وقتی " تو" "کل" را داری... به چه می اندیشی؟؟ ناراحت چه هستی؟؟ وقتی با خدا هستی ! با کل دنیا ! با کل جهان هستی ! دلت قرص باشد. چه زیباست توکل -------------------------------------------------------------------------------- توکل بر خدایت کن، کفایت میکند حتما اگر خالص شوی با او صدایت میکند حتما اگر بیهوده رنجیدی از این دنیای بی رحمی به درگاهش قناعت کن عنایت میکند حتما دلت درمانده می میرد اگر غافل شوی از او به هر وقتی صدایش کن حمایت میکند حتما خطا گر میروی گاهی به خلوت توبه کن با او گناهت ساده می بخشد رهایت میکند حتما به لطفش شک نکن گاهی اگردنیا حقیرت کرد تو رسم بندگی آموز حمایت میکند حتما اگر غمگین اگر شادی خدایی را پرستش کن که هردم بهترینها را عطایت میکند حتما.....

هر کجا کم آوردی ... حوصله نداشتی.... گرفته بودی... کار نداشتی... باطریت تموم شد... تسبیح را بردار وصد بار بگو : استغفرالله ربی واتوب الیه

آیت الله کشمیری: برای برآوردن حاجت دنیایی وآخرتی سه چیز را توصیه می فرمود: ذکر صلوات ذکراستغفار صدقه دادن ذکرها سه دسته هستند: 1- یک دسته پاک کننده اند، گناه وزشتی راپاک می کنندمثلاستغفرالله 2- یک دسته مدادند، برامون حسنه می نویسند مثل (( الحمدالله)) ((سبحان الله)) ((لا اله الا الله)) 3- اما یک ذکری هست که هم پاک می کند وهم مداده ، گناهان را پاک می کند وبه جایش حسنه می نویسد وآن ذکر صلوات برمحمد وآل محمد(ص) است.

مرحوم آیت الله سید مرتضی کشمیری از عرفای به نامی است که بزرگان او را قبول داشته و کراماتی از او نقل کرده اند؛ ایشان از وجود نازنین امام زمان یک دعایی را شنیده و نقل میکند که حضرت به من فرمودند؛ هر وقت به بنبست رسیدی این دعا را بخوان : «یا مَن إذا تضایقتِ الأمورُ فَتحَ لها باباً لم تَذهَب الیه الأوهامُ صَلِّ على محمد و آل محمد و افتح لأموریَ المتضایقةِ باباً لم یَذهَب الیه وَهمٌ یا ارحم الراحمین» یعنی : « ای خدایی که وقتی حلقههای بلا به هم گره میخورد و انسان را در فشار قرار میدهد ؛ دری را به روی بندگان باز میکنی که فکر و وهم بشر هم به آن جا نمی رسد. خدایا صلوات خود را بر محمد و آل محمد نازل فرما و راهی برای من که در بن بست گیر کرده ام، باز کن به گونه ای که به عقلم نمی رسد»

چنین تصور نشود که دوست داشتن مسألهای پیش پا افتاده و فرعی در دیدگاه شرع مقدس اسلام است. اگر اندکی به متون اسلامی مراجعه شود به این نتیجه می رسیم که اسلام برای دوست داشتن جایگاه ویژهای لحاظ کرده است. می توان گفت دوست داشتن از عمل سخت تر است. محبت در قرآن قرآن که مهمترین و بزرگترین منبع دین اسلام است در این باب فراوان سخن به میان آورده است. در چند جای از قرآن لفظ دوست داشتن آمده است: یکسری از آیات که مربوط می شود به اینکه خداوند چه کسانی را دوست دارد و چه کسانی را دوست ندارد. از جمله آیات دیگر در این زمینه: وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْداداً یُحِبُّونَهُمْ کَحُبِّ اللَّهِ وَ الَّذینَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ ...بعضى از مردم، معبودهایى غیر از خداوند براى خود انتخاب مى کنند؛ و آنها را همچون خدا دوست مى دارند. اما آنها که ایمان دارند، عشقشان به خدا، (از مشرکان نسبت به معبودهاشان،) شدیدتر است.(۱) بنابراین امکان ندارد کسی ایمان به خدا داشته باشد اما او را دوست نداشته باشد؛ ایمان بدون محبت خدا معنا ندارد. در جای دیگر می فرماید: وَ لکِنَّ الل

هیچ جسدی را حق ندارند که در مسجد دفن کنند. و بزرگترین مسجد زمین مسجدالحرام است، کعبه. این خانهای که حرم خداست و حریم خداست، قبله همه سجدهها، خانهای که به فرمان او و بدست ابراهیم بزرگ برپا شده است و خانهای که پیامبر بزرگ اسلام افتخارش و "رسالتش" آزاد کردن این خانه "آزاد" است و طواف برگرد آن و سجده به سوی آن. همه پیامبران بزرگ تاریخ خادم این خانهاند، اما هیچ پیامبری حق ندارد در اینجا دفن شود. ابراهیم آنرا بنا کرد و مدفنش آنجا نیست و محمدۖ آنرا آزاد کرد و مدفنش آنجا نیست. در طول تاریخ بشریت، تنها و تنها یک تن از چنین شرفی برخوردار است، خدای اسلام از نوع انسان یکی را برگزید تا در خانه خاص خویش، در کعبه دفن شود. کی؟ یک زن، یک کنیز، هاجر. خدا به ابراهیم فرمان میدهد که بزرگترین پرستشگاه انسان را – خانه مرا- کنار خانه این زن بنا کن. و بشریت، همیشه باید برگرد خانه هاجر طواف کند. خدای ابراهیم، سرباز گمنامش را از میان این امت بزرگ، یک زن انتخاب می کند، یک مادر آن هم یک کنیز. یعنی موجودی که در نظامهای بشری از هر فخری عاری بوده است. آری، در این مکتب این چنین انقلاب میکنند. در این مذهب این چ

زبان حال حضرت زینب(س) مادرم بستریه - گل نیلوفریه می دونم که قسمتم - غم بی مادریه دلم از غصه کبابه - حال مادرم خرابه بشنو ای شهر مدینه - دیدن مریض ثوابه زخم بازوش منو کشته - درد پهلوش منو کشته بشکنه دست مغیره - کبود روش منو کشته تا سحر کنار بستر می مونم آیه ی امن یجیب و می خونم گلم از پهلو گلابش می ریزه به خدا هر شب می یاد به لب جونم مادرم وای مادرم وای مادرم *** ادامه مطلب